آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۶

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۶

* این را بدان که:
 برای آموزش مفاهیم تعلق به خانواده، زندگی جمعی و همچنین ایجاد حس احترام و قدرشناسی و رفتار مناسب با دیگران، لازم است که در زبان‌آموزی، لغات پدر، مادر، خواهر، برادر، عمو، عمه، دایی، خاله، پدربزرگ، مادربزرگ، همسایه، بچه، نوزاد، غذا، خانه و… را بشناسم.

* این را بدان که:
 برای آموزش مفاهیم پدر، مادر، پدربزرگ، خواهر، برادر، دایی، خاله و… حتماً از یک عکس دسته‌جمعیِ «خانواده» یا فامیل استفاده کن؛ زیرا این کار، آموزش مرا سرعت می‌بخشد.

* این را بدان که:
 برای آموزش برخوردهای مناسب اجتماعی و توجه و احترام جامعه و خدمات آن‌ها، لازم است در زبان‌آموزی من، کلمات نانوا، پلیس، رفتگر، قصاب، معلم، پزشک، خلبان، مدیر، راننده، میوه‌فروش، کارمند، کارگر، سرایدار، پستچی، کشاورز، قالی‌باف، محصل و خیاط را به من بیاموزی.

* این را بدان که:
 در زبان‌آموزی من برای شناخت مشاغل، بهتر است ابتدا از شغل‌هایی مانند دکتر، پلیس، سرباز و… که تجسم بیرونی بیشتری دارند، استفاده کنی و سپس به سراغ وکیل، منشی، مدیر، دبیر و… بروی.

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۵

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۵

* این را بدان که:
 در آموزش زبان، نباید تنها به بیان یک کلمه اکتفا کنی؛ بلکه باید آن را در داخل جملات و عبارات متعددی به کار ببری.
مثلاً به من نگو «بگیر»؛ بلکه بگو «این مداد را بگیر» یا بگو «این شکلات را بگیر» و برای این کار از جملات کوتاه‌تر شروع کن.

* این را بدان که:
 من باید بتوانم با تلفن صحبت کنم.
در این مورد، لازم است تا حد ممکن تلاش کنی و مفاهیمی همچون تلفن، گوشی، شماره، دهنی، سیم، پریز، زنگ، تلفن همراه، سمعک، تلفن کویل، تقویت‌کننده و… را به من بیاموزی.

* این را بدان که:
 در ابتدای زبان‌آموزی نباید از عبارات سؤالی استفاده کنی؛ مگر اینکه موضوع مورد سؤال، در معرض دید من باشد.
مثلاً نپرس «بابا کو؟» وقتی بابا در منزل نیست؛ بلکه بپرس «شکلات می‌خواهی؟» و شکلات را به من نشان بده.

* این را بدان که:
 من نیز باید مانند هر ایرانی ‌به اسلام، انقلاب، شهدا و کشورم احترام بگذارم و از آن‌ها دفاع کنم.
پس لازم است مفاهیمی همچون امام، رهبر، شهید، سپاه، بسیجی، جهاد، نمازجمعه، رئیس‌جمهور، وزیر، دولت،‌ مجلس، مدیر، رئیس، نگهبان، پاسدار و پلیس را بشناسم.

* این را بدان که:
 اگر کلمه‌‌ای را به من آموختی، انتظار نداشته باش که من هم مانند تو، به‌راحتی همان را تلفظ کنم.
در ابتدای کار، اگر مفهوم کلمه را فهمیدم، کافی است؛ زیرا من در ابتدا به تشویق و اعتمادبه‌نفس در گفتار نیاز دارم. لطفاً کارها را برایم مشکل نکن. بعداً چگونگی تلفظ را از گفتاردرمانگرِ خود خواهم آموخت.

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۴

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۴

* این را بدان که:
 اگر انتظار داری من حرف بزنم، باید سه جمله را به ذهن خود بسپاری و همواره با خودت تکرار کنی تا کاملاً به آن عمل نمایی.
پس به خودت بگو:
نگاه کن.
صبر کن.
گوش کن.
حالا خواهی دید که من هم چیزهایی برای گفتن دارم.
نگاه کن… .
صبر کن… .
گوش کن… .
ن… .
ص… .
گ… .

* این را بدان که:
 در زبان‌آموزی، لازم نیست به‌دنبال کلمات سخت و ناآشنا بگردی. از همان کلمات رایج در منزل مثل مسواک، شانه، قوطی، شیشه، پتو، بالش، گوشت، شکر، نمک، صابون، خانه، خیاط، ساعت، مگس، مورچه، ماشین، کتاب، کاغذ، گل و… استفاده کن.

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۳

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۳

* این را بدان که:
 آنچه از من می‌شنوی، با سرعتِ هرچه تمام‌تر به کلمات بامعنا تبدیل کن و آن کلمه‌ها را در عبارات و جملات به کار ببر و تا می‌توانی، آن‌ها را توسعه بده.

* این را بدان که:
 هرگاه یک کلمه را یاد گرفتم، درصدد باش که آن کلمه را گسترش دهی.
مثلاً اگر کلمۀ موش را یاد گرفتم،‌ تو ادامه بده:
موش آمد.
موش بادام را دید.
موش بادام را خورد.
گربه آمد.
گربه موش را دید.
گربه موش را خورد.
سگ آمد.
سگ گربه را دید.
سگ گربه را گاز گرفت.
علی آمد.
علی سگ را زد.
سگ فرار کرد.

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۲

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۲

* این را بدان که:
 در گفتارت با افراد شنوا، گاهی یکی دو کلمه را جا می‌اندازی و به‌جای آن از اشاره استفاده می‌کنی. اما برای من نمی‌توانی این کار را انجام دهی؛ چون هرکدام از کلمات، برای من مانند کلید است و گم‌کردن کلید یعنی بازنشدن قفل ارتباط.

* این را بدان که:
 وقتی به چیزی علاقه نشان می‌دهم، تا جایی که حوصله‌ام اجازه می‌دهد، درمورد آن صحبت کن. مثلاً اگر پروانه‌ای را دیدم و به‌دنبال آن دویدم، از فرصت استفاده کن و برایم دربارۀ پرواز، بال، رنگ، کرم ابریشم و… حرف بزن.

* این را بدان که:
 حافظۀ شنوایی من به تقویت فراوان نیاز دارد.
پس: «تا می‌توانی در یادآوری اسامی، اشیا، صداها، سرودها، دستورات، اَشکال، اعداد، حروف و… همت کن.»

* این را بدان که:
 برای پیشرفت مهارت‌های اجتماعی و برقراری ارتباط با اجتماع، لازم است به رادیو و تلویزیون و دریافت مفاهیم از آن‌ها علاقه‌مند شوم. در این مورد، آموزش لغاتی مثل رادیو، گوینده، روشن، خاموش، باتری، صدای بلند، صدای آهسته، دقت، گوش‌دادن، آنتن، سیاه و سفید، رنگی، برفک، کانال و تصویر ضروری است.
تا حد ممکن سعی کن که مرا به دیدن برنامه‌های کودکان علاقه‌مند کنی و درمورد مفاهیمی که متوجه نمی‌شوم، با حوصله توضیح بدهی. برای افزایش قدرت لب‌خوانی من نیز تا حد ممکن تلاش کن تا بتوانم حداقل فیلم‌های فارسی را بفهمم.

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۱

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۱

* این را بدان که:
 لبخندزدن خوب است؛ اما نه در هنگام صحبت‌کردن با من. در هنگام صحبت‌کردن، بهتر است حرکات واقعی و احساس خود را نشان دهی و لبخندهای غیرواقعی را با گفتارت مخلوط نکنی. من احساسات تو را به‌‌خوبی می‌فهمم.
پس:‌ «لطفاً تظاهر نکن.»

* این را بدان که:
 وقتی مردم با من صحبت می‌کنند، فوراً به کمک من نیا. این کار موجب وقفه در ارتباط من می‌شود.
بگذار برای برقراری ارتباط گفتاری، خودم تلاش کنم. این تلاش، درصورت احساس موفقیت، لذت‌بخش است.
پس: «لطفاً مترجم من نباش.»

* این را بدان که:
 وقتی می‌خواهی برای من قصه‌ای تعریف کنی، شور و شوق زندگی و عواطف و احساسات را در صدا و حرکات صورتت حفظ کن و بی‌روح قصه نگو.

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۰

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۰

* این را بدان که:
 وقتی می‌خواهی عکسی از کتاب را نشان من بدهی، بهتر است کتابِ بازشده را روی سینه‌ات بگیری تا هم لب‌های تو را ببینم و هم کتاب را.

* این را بدان که:
 برای آموزش لب‌خوانی، کوتاه‌ترین و گذراترین نگاه من را غنیمت بشمار و هر نگاه من را یک پیروزی برای خود تصور کن.
قطعاً هر پیروزی، شیرین و قابل احترام است.

* این را بدان که:
 پس از هر پیروزی باید تشویقم کنی.
زیرا به احساس رضایت تو نیاز دارم. رضایت خاطر تو توجه مرا بیمه می‌کند و به من اطمینان می‌دهد که کارم را درست انجام داده‌ام.

* این را بدان که:
 هر نگاه من معنای خاصی دارد. آن‌ها را از نظر دور نداشته باش.
زیرا هر لحظه ممکن است برای تأییدگرفتن
اجازه‌‌خواستن
کمک‌‌خواستن
جلب‌‌ ‌توجه کردن
کسب اطلاع کردن
و بالاخره مطمئن‌‌شدن،
به‌گونه‌ای خاص نگاه کنم و بخواهم منظورم را به تو بفهمانم.
پس: «هر نگاهم را غنیمت بشمار.»

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۲۹

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۲۹

* این را بدان که:
 اگر انتظار داری من با دقت به لب‌های تو نگاه کنم، خودت را به اندازۀ من پایین بیاور یا مرا روی بلندی قرار بده. برای چنین کاری، بهتر است روی زانوهای خود خم شوی و پشت و سر و گردن خود را راست نگه داری.

* این را بدان که:
 اگر کودک هم‌سن مرا می‌بینی که برخلاف من، توجه زیادی به صورت و لب‌های مادر خود دارد، بد نیست بدانی که حتماً والدین او نسبت‌به نیازهایش کاملاً هشیار و گوش به زنگ بوده‌اند. آنان هیچ نگاهی را بدون پاسخ رها نکرده‌‌اند و به آن پاداش لازم را داده‌‌اند و اینک این کار خوب، به‌صورت یک عادت درآمده است.
«کار نیکوکردن از پُرکردن است.»

* این را بدان که:
 اگر به صورت تو نگاه نمی‌کنم، شاید هنوز به ارزشِ نگاه‌کردن به صورت و لب‌ها پی نبرده‌ام و آموزش این عادتِ خوب به زمان و تمرین پی‌درپی نیازمند است.
پس:‌ «لطفاً ناامید نشو.»

* این را بدان که:
 هنگام لب‌خوانیِ دقیق، فاصلۀ بین لب‌های تو و چشمان من نباید کمتر از ۳۰ سانتیمتر و بیشتر از ۱۵۰ سانتیمتر باشد.
«دقت کن که نور به صورت تو بتابد، نه به صورت من.»

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۲۷

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۲۷


* این را بدان که:
 جلسات تربیت شنوایی من نباید نامنظم باشد یا به‌سرعت انجام شود؛ بلکه باید برای هر فعالیتی که با هزینۀ زیاد و وقت کم من انجام می‌شود، کاملاً برنامه‌ریزی گردد.
بهترین کسی که می‌تواند مدیر برنامه‌ریزی باشد، شنوایی‌شناس است. به او اعتماد کن.

* این را بدان که:
 برای زبان‌آموزی و اصلاح گفتار من باید از گفتاردرمانگر کمک بگیری.
این کار به وقت و برنامه‌‌ریزی نیاز دارد.
تمرینات و مشاوره‌‌های گفتاردرمانگر را جدی بگیر.
اگر هم گفتاردرمانگری را پیدا نکردی، از معلمان کودکان کم‌شنوا کمک بگیر.

* این را بدان که:
 در ابتدای هر آموزشی (مثل تربیت شنوایی یا زبان‌آموزی یا …)، ممکن است به استفاده از حس بینایی و لامسه نیاز داشته باشم؛ اما به‌تدریج آموزش خواهم دید که بر حس شنوایی خود تکیه کنم.

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند ۲۶

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند ۲۶

* این را بدان که:
 تهیۀ سمعک مناسب پایان راه نیست؛ بلکه تازه ابتدای راه است!
پس: «باید برای تربیت شنوایی و زبان‌آموزی من برنامه‌ریزی کنی.»

* این را بدان که:
 تربیت شنوایی درحقیقت همان آموزشِ خوب‌شنیدن و با توجه گوش‌کردن و با دقت حساسیت ‌نشان‌دادن به صدای اطراف است.
این مهارت به‌‌سادگی به دست نمی‌آید و باید برایش سرمایه‌گذاری کرد.

* این را بدان که:
 زبان‌آموزی، جدا از تربیت شنوایی نیست؛ بلکه تربیت شنوایی هم با هدف زبان‌آموزی انجام می‌گردد. پس وقتی گفته می‌شود که ابتدا تربیت شنوایی و سپس زبان‌آموزی، به این معنا نیست که یکی که تمام شد، به‌دنبال دیگری می‌رویم.

* این را بدان که:
 برگزاری جلسات تربیت شنوایی زبان‌آموزی و گفتاردرمانی، در محیط طبیعی من و با همان وسایلی که هر روز با آن‌ها سروکار دارم، با اسباب‌بازی‌های خودم و در منزل خودمان، مفیدتر از هر جای دیگری است.

* این را بدان که:
 جلسات تربیت شنوایی زبان‌‌آموزی و گفتاردرمانی من حداکثر نباید از چهل دقیقه تجاوز کند.
چون من هم توان مشخصی دارم.
این را باور کن