آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۴

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۴

* این را بدان که:
 اگر انتظار داری من حرف بزنم، باید سه جمله را به ذهن خود بسپاری و همواره با خودت تکرار کنی تا کاملاً به آن عمل نمایی.
پس به خودت بگو:
نگاه کن.
صبر کن.
گوش کن.
حالا خواهی دید که من هم چیزهایی برای گفتن دارم.
نگاه کن… .
صبر کن… .
گوش کن… .
ن… .
ص… .
گ… .

* این را بدان که:
 در زبان‌آموزی، لازم نیست به‌دنبال کلمات سخت و ناآشنا بگردی. از همان کلمات رایج در منزل مثل مسواک، شانه، قوطی، شیشه، پتو، بالش، گوشت، شکر، نمک، صابون، خانه، خیاط، ساعت، مگس، مورچه، ماشین، کتاب، کاغذ، گل و… استفاده کن.

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۳

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۳

* این را بدان که:
 آنچه از من می‌شنوی، با سرعتِ هرچه تمام‌تر به کلمات بامعنا تبدیل کن و آن کلمه‌ها را در عبارات و جملات به کار ببر و تا می‌توانی، آن‌ها را توسعه بده.

* این را بدان که:
 هرگاه یک کلمه را یاد گرفتم، درصدد باش که آن کلمه را گسترش دهی.
مثلاً اگر کلمۀ موش را یاد گرفتم،‌ تو ادامه بده:
موش آمد.
موش بادام را دید.
موش بادام را خورد.
گربه آمد.
گربه موش را دید.
گربه موش را خورد.
سگ آمد.
سگ گربه را دید.
سگ گربه را گاز گرفت.
علی آمد.
علی سگ را زد.
سگ فرار کرد.

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۲

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۲

* این را بدان که:
 در گفتارت با افراد شنوا، گاهی یکی دو کلمه را جا می‌اندازی و به‌جای آن از اشاره استفاده می‌کنی. اما برای من نمی‌توانی این کار را انجام دهی؛ چون هرکدام از کلمات، برای من مانند کلید است و گم‌کردن کلید یعنی بازنشدن قفل ارتباط.

* این را بدان که:
 وقتی به چیزی علاقه نشان می‌دهم، تا جایی که حوصله‌ام اجازه می‌دهد، درمورد آن صحبت کن. مثلاً اگر پروانه‌ای را دیدم و به‌دنبال آن دویدم، از فرصت استفاده کن و برایم دربارۀ پرواز، بال، رنگ، کرم ابریشم و… حرف بزن.

* این را بدان که:
 حافظۀ شنوایی من به تقویت فراوان نیاز دارد.
پس: «تا می‌توانی در یادآوری اسامی، اشیا، صداها، سرودها، دستورات، اَشکال، اعداد، حروف و… همت کن.»

* این را بدان که:
 برای پیشرفت مهارت‌های اجتماعی و برقراری ارتباط با اجتماع، لازم است به رادیو و تلویزیون و دریافت مفاهیم از آن‌ها علاقه‌مند شوم. در این مورد، آموزش لغاتی مثل رادیو، گوینده، روشن، خاموش، باتری، صدای بلند، صدای آهسته، دقت، گوش‌دادن، آنتن، سیاه و سفید، رنگی، برفک، کانال و تصویر ضروری است.
تا حد ممکن سعی کن که مرا به دیدن برنامه‌های کودکان علاقه‌مند کنی و درمورد مفاهیمی که متوجه نمی‌شوم، با حوصله توضیح بدهی. برای افزایش قدرت لب‌خوانی من نیز تا حد ممکن تلاش کن تا بتوانم حداقل فیلم‌های فارسی را بفهمم.

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۱

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۱

* این را بدان که:
 لبخندزدن خوب است؛ اما نه در هنگام صحبت‌کردن با من. در هنگام صحبت‌کردن، بهتر است حرکات واقعی و احساس خود را نشان دهی و لبخندهای غیرواقعی را با گفتارت مخلوط نکنی. من احساسات تو را به‌‌خوبی می‌فهمم.
پس:‌ «لطفاً تظاهر نکن.»

* این را بدان که:
 وقتی مردم با من صحبت می‌کنند، فوراً به کمک من نیا. این کار موجب وقفه در ارتباط من می‌شود.
بگذار برای برقراری ارتباط گفتاری، خودم تلاش کنم. این تلاش، درصورت احساس موفقیت، لذت‌بخش است.
پس: «لطفاً مترجم من نباش.»

* این را بدان که:
 وقتی می‌خواهی برای من قصه‌ای تعریف کنی، شور و شوق زندگی و عواطف و احساسات را در صدا و حرکات صورتت حفظ کن و بی‌روح قصه نگو.

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۰

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۳۰

* این را بدان که:
 وقتی می‌خواهی عکسی از کتاب را نشان من بدهی، بهتر است کتابِ بازشده را روی سینه‌ات بگیری تا هم لب‌های تو را ببینم و هم کتاب را.

* این را بدان که:
 برای آموزش لب‌خوانی، کوتاه‌ترین و گذراترین نگاه من را غنیمت بشمار و هر نگاه من را یک پیروزی برای خود تصور کن.
قطعاً هر پیروزی، شیرین و قابل احترام است.

* این را بدان که:
 پس از هر پیروزی باید تشویقم کنی.
زیرا به احساس رضایت تو نیاز دارم. رضایت خاطر تو توجه مرا بیمه می‌کند و به من اطمینان می‌دهد که کارم را درست انجام داده‌ام.

* این را بدان که:
 هر نگاه من معنای خاصی دارد. آن‌ها را از نظر دور نداشته باش.
زیرا هر لحظه ممکن است برای تأییدگرفتن
اجازه‌‌خواستن
کمک‌‌خواستن
جلب‌‌ ‌توجه کردن
کسب اطلاع کردن
و بالاخره مطمئن‌‌شدن،
به‌گونه‌ای خاص نگاه کنم و بخواهم منظورم را به تو بفهمانم.
پس: «هر نگاهم را غنیمت بشمار.»

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۲۹

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۲۹

* این را بدان که:
 اگر انتظار داری من با دقت به لب‌های تو نگاه کنم، خودت را به اندازۀ من پایین بیاور یا مرا روی بلندی قرار بده. برای چنین کاری، بهتر است روی زانوهای خود خم شوی و پشت و سر و گردن خود را راست نگه داری.

* این را بدان که:
 اگر کودک هم‌سن مرا می‌بینی که برخلاف من، توجه زیادی به صورت و لب‌های مادر خود دارد، بد نیست بدانی که حتماً والدین او نسبت‌به نیازهایش کاملاً هشیار و گوش به زنگ بوده‌اند. آنان هیچ نگاهی را بدون پاسخ رها نکرده‌‌اند و به آن پاداش لازم را داده‌‌اند و اینک این کار خوب، به‌صورت یک عادت درآمده است.
«کار نیکوکردن از پُرکردن است.»

* این را بدان که:
 اگر به صورت تو نگاه نمی‌کنم، شاید هنوز به ارزشِ نگاه‌کردن به صورت و لب‌ها پی نبرده‌ام و آموزش این عادتِ خوب به زمان و تمرین پی‌درپی نیازمند است.
پس:‌ «لطفاً ناامید نشو.»

* این را بدان که:
 هنگام لب‌خوانیِ دقیق، فاصلۀ بین لب‌های تو و چشمان من نباید کمتر از ۳۰ سانتیمتر و بیشتر از ۱۵۰ سانتیمتر باشد.
«دقت کن که نور به صورت تو بتابد، نه به صورت من.»

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۲۸

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۲۸

* این را بدان که:
 من به‌تدریج یاد می‌گیرم که از خود صدا درآورم و با خود صحبت کنم. اگر دقت کرده باشی، وقتی سمعکم را روی گوشم می‌گذاری، ابتدا صدایی از خودم بیرون می‌آورم. شاید تعجب کنی؛ ولی واقعیت دارد. من می‌خواهم سمعکم را امتحان کنم و از روشن‌بودن آن مطمئن شوم.
حتماً می‌دانی که چقدر از شنیدن صدای خودم لذت می‌برم.

* این را بدان که:
 بهترین راه برای آموزش‌های من بازی است. از بازی‌های هدف‌دار و تعریف‌شده استفاده کن و حضور در جلسات تربیت شنوایی زبان‌آموزی و اصلاح تلفظ و الگوگیری از مربیان را فراموش نکن.

* این را بدان که:
 زبان وسیله‌ای برای ارتباط محسوب می‌شود و برای من، کلمات مانند گِل است برای مجسمه‌ساز. همچنین اگر مجسمه‌‌ساز مدل نداشته باشد، نمی‌تواند مجسمه بسازد.
من نیز به الگوی زبانی تو نیاز دارم و باید کمکم کنی تا آن را فرا بگیرم.

* این را بدان که:
 زبان دو جنبه دارد: زبان دریافتی و زبان بیانی. من زمانی می‌توانم زبان بیانی داشته باشم (یعنی حرف بزنم) که چیزی را به‌عنوان مفهوم لغات دریافت کرده باشم. پس در آموزش مفاهیم تلاش کن، نه در اصلاح بیان من. چون گفتار من بعداً اصلاح خواهد شد.

* این را بدان که:
 من در ذهن کودکانه‌ام مفاهیم کلماتی مانند نمک، بابا، کلاه، نان، شب، دوستی و نفرت را می‌دانم. اما لغتی در مقابل آن‌ها نمی‌شناسم. به من کمک کن تا لغات را با مفاهیم تطبیق بدهم و بیاموزم.

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۲۷

آنچه والدین و مربیان نوزادان و کودکان کم شنوا باید بدانند۲۷


* این را بدان که:
 جلسات تربیت شنوایی من نباید نامنظم باشد یا به‌سرعت انجام شود؛ بلکه باید برای هر فعالیتی که با هزینۀ زیاد و وقت کم من انجام می‌شود، کاملاً برنامه‌ریزی گردد.
بهترین کسی که می‌تواند مدیر برنامه‌ریزی باشد، شنوایی‌شناس است. به او اعتماد کن.

* این را بدان که:
 برای زبان‌آموزی و اصلاح گفتار من باید از گفتاردرمانگر کمک بگیری.
این کار به وقت و برنامه‌‌ریزی نیاز دارد.
تمرینات و مشاوره‌‌های گفتاردرمانگر را جدی بگیر.
اگر هم گفتاردرمانگری را پیدا نکردی، از معلمان کودکان کم‌شنوا کمک بگیر.

* این را بدان که:
 در ابتدای هر آموزشی (مثل تربیت شنوایی یا زبان‌آموزی یا …)، ممکن است به استفاده از حس بینایی و لامسه نیاز داشته باشم؛ اما به‌تدریج آموزش خواهم دید که بر حس شنوایی خود تکیه کنم.

آنچه والدین ومربیان نوزادان وکودکان کم شنوا باید بدانند۲۴

آنچه والدین ومربیان نوزادان وکودکان کم شنوا باید بدانند۲۴

* آیا می‌دانی؟
 در دوران نوجوانی و بلوغ، اگر می‌پرسم «چرا من کم‌شنوا هستم؟»
«چرا من… ؟»
«چرا من… هستم؟»
نباید ناراحت شوی!
خُب من نگران عدم پذیرش خود از سوی اجتماع و همسالان شنوای خود هستم و احساس ناامنی می‌کنم. در این مورد راهنمایی‌ام کن.

* آیا می‌دانی؟
 در دوران بلوغ و نوجوانی، قضاوت‌های گروه‌های هم‌سن برای من اهمیت زیادی دارد. آموزش مناسب من و بردباری تو، پذیرش کم‌شنوایی‌ام را به‌عنوان «یک ویژگی» و نه به‌عنوان «یک عیب» برایم آسان‌تر می‌نماید و اعتماد‌به‌نفسم را تقویت می‌کند.

* آیا می‌دانی؟
 چه بخواهی و چه نخواهی، مسئولیت خطیر آموزش و پرورش من، یعنی همان فرزند کم‌شنوای تو، به عهدۀ توست.
اگر می‌خواهی کودک یا نوجوانی مسئولیت‌پذیر تربیت کنی، ابتدا باید خودت مسئولیت‌پذیر باشی.

* آیا می‌دانی؟
 برای ثبت‌نام من در کودکستان، آمادگی و مدرسه، ابتدا باید جایگاهی که من از جهت میزان شنوایی، توانایی گفتار و زبان، توانایی برقراری ارتباط و… دارم، مشخص شود و سپس در مدرسه‌ای مناسب و کلاسی مناسب، ثبت‌نام شوم. توجه کن که من درنهایت باید به مدرسۀ عادی بروم.
اما قبل از آن لازم است که مراحلی را طی کنم و این مراحل به زمان، مشاوره، تلاش و همت نیاز دارد.